Decyzja o zasądzeniu alimentów przez sąd jest złożonym procesem, który wymaga uwzględnienia wielu czynników prawnych i faktycznych. Kluczowe jest zrozumienie, że alimenty nie są jedynie narzędziem finansowym, ale przede wszystkim mają na celu zapewnienie odpowiedniego poziomu życia osobie uprawnionej, której możliwości zarobkowe, majątkowe lub usprawiedliwione potrzeby nie pozwalają na samodzielne utrzymanie się. W przypadku dzieci, obowiązek alimentacyjny rodziców jest bezwzględny i wynika z podstawowych zasad ochrony rodziny i dobra dziecka. Sąd analizuje sytuację materialną obu stron – zarówno osoby zobowiązanej do płacenia alimentów, jak i tej, która ma je otrzymywać. Celem jest znalezienie równowagi między możliwościami finansowymi zobowiązanego a usprawiedliwionymi potrzebami uprawnionego.
Proces sądowy inicjuje złożenie pozwu o alimenty. W pozwie należy szczegółowo opisać sytuację materialną oraz potrzeby osoby, która ma otrzymywać świadczenia. Kluczowe jest również przedstawienie możliwości zarobkowych i majątkowych strony pozwanej. Sąd, po rozpatrzeniu zebranego materiału dowodowego, w tym dokumentów finansowych, zeznań świadków, a także opinii biegłych, podejmuje decyzję o zasadzeniu alimentów. Wysokość alimentów nie jest stała i może ulec zmianie w przyszłości, jeśli zmienią się okoliczności wpływające na sytuację materialną stron. Ważne jest, aby pamiętać, że alimenty mogą być zasądzane nie tylko na rzecz dzieci, ale również na rzecz byłego małżonka lub innych członków rodziny, w określonych przez prawo sytuacjach.
Zrozumienie podstawowych zasad prawnych dotyczących alimentów jest kluczowe dla każdej osoby zaangażowanej w taki proces. Prawo polskie przewiduje różne rodzaje alimentów, w tym alimenty na rzecz dzieci, alimenty między małżonkami, a także alimenty na rzecz innych osób. Każdy z tych przypadków ma swoją specyfikę i podlega odrębnym regulacjom. Celem sądu jest zawsze sprawiedliwe rozłożenie ciężaru utrzymania, biorąc pod uwagę wszystkie istotne okoliczności. Należy pamiętać, że istnieją pewne okoliczności, które mogą wpływać na wysokość alimentów, takie jak np. zdolność do pracy zobowiązanego, jego usprawiedliwione potrzeby, a także potrzeby uprawnionego. Sąd zawsze stara się znaleźć optymalne rozwiązanie, które będzie służyć dobru osoby potrzebującej.
Jakie czynniki sąd bierze pod uwagę przy ustalaniu wysokości alimentów
Ustalenie wysokości alimentów przez sąd jest procesem wieloaspektowym, opartym na analizie szeregu czynników, które mają na celu zapewnienie sprawiedliwego podziału obciążeń finansowych. Podstawowym kryterium jest oczywiście relacja między możliwościami zarobkowymi i majątkowymi zobowiązanego a usprawiedliwionymi potrzebami uprawnionego. Sąd analizuje dochody obu stron, w tym wynagrodzenie za pracę, dochody z działalności gospodarczej, renty, emerytury, a także inne źródła utrzymania. Ważne jest, aby przedstawić pełny obraz sytuacji finansowej, uwzględniając nie tylko bieżące zarobki, ale również potencjalne możliwości zarobkowe, które wynikają z wykształcenia, kwalifikacji zawodowych czy doświadczenia.
Oprócz możliwości finansowych, sąd szczegółowo bada również usprawiedliwione potrzeby osoby uprawnionej. W przypadku dzieci, obejmuje to koszty związane z ich utrzymaniem, wychowaniem, edukacją, leczeniem, a także zaspokojeniem ich potrzeb kulturalnych i rozwojowych. Sąd bierze pod uwagę wiek dziecka, stan jego zdrowia, a także potrzeby wynikające z indywidualnych cech i rozwoju. W przypadku alimentów między małżonkami, sąd analizuje potrzeby byłego małżonka, który znajduje się w trudniejszej sytuacji materialnej, biorąc pod uwagę jego wiek, stan zdrowia, a także możliwości zarobkowe. Ważne jest, aby przedstawić konkretne dowody potwierdzające poniesione wydatki i uzasadniające przyszłe potrzeby.
Sąd musi również uwzględnić możliwości zarobkowe i majątkowe strony zobowiązanej do płacenia alimentów. Nie chodzi tu tylko o wysokość aktualnych dochodów, ale również o potencjalne możliwości zarobkowe. Jeśli osoba zobowiązana celowo unika pracy lub zaniża swoje dochody, sąd może zasadzić alimenty w oparciu o jej potencjalne zarobki. Analizowane są również obciążenia finansowe strony zobowiązanej, takie jak inne zobowiązania alimentacyjne, koszty utrzymania gospodarstwa domowego, czy spłata kredytów. Celem jest znalezienie rozwiązania, które pozwoli na zaspokojenie potrzeb uprawnionego, jednocześnie nie prowadząc do nadmiernego obciążenia finansowego zobowiązanego i nie naruszając jego usprawiedliwionych potrzeb.
- Dochody i zarobki obu stron procesu alimentacyjnego.
- Potencjalne możliwości zarobkowe, wynikające z wykształcenia i doświadczenia zawodowego.
- Usprawiedliwione potrzeby dziecka lub drugiego małżonka, obejmujące koszty utrzymania, edukacji i leczenia.
- Wiek i stan zdrowia osoby uprawnionej do otrzymywania alimentów.
- Inne zobowiązania finansowe strony zobowiązanej, takie jak inne alimenty czy spłata kredytów.
- Standard życia stron przed rozpadem związku lub w trakcie jego trwania.
- Koszty utrzymania gospodarstwa domowego.
- Działalność gospodarcza i posiadane przez strony nieruchomości lub inne aktywa.
Jakie dokumenty są niezbędne do złożenia pozwu o zasądzenie alimentów
Skuteczne złożenie pozwu o zasądzenie alimentów wymaga przygotowania odpowiedniej dokumentacji, która umożliwi sądowi dokonanie rzetelnej oceny sytuacji materialnej stron. Podstawowym dokumentem jest sam pozew, który powinien być precyzyjnie sformułowany i zawierać wszystkie niezbędne elementy, takie jak dane osobowe stron, opis stanu faktycznego, żądanie alimentów oraz uzasadnienie. Do pozwu należy dołączyć dokumenty potwierdzające tożsamość wnioskodawcy, na przykład odpis aktu urodzenia dziecka w przypadku alimentów na rzecz małoletniego, lub odpis aktu małżeństwa w przypadku alimentów między małżonkami. Te dokumenty stanowią formalne potwierdzenie relacji prawnej między stronami.
Kluczową rolę odgrywają dokumenty dotyczące sytuacji materialnej i finansowej. Wnioskodawca powinien przedstawić dowody potwierdzające jego usprawiedliwione potrzeby oraz możliwości zarobkowe. Mogą to być na przykład zaświadczenia o dochodach, wyciągi z kont bankowych, rachunki za opłaty, faktury za leczenie, edukację czy inne wydatki związane z utrzymaniem. Jeśli osoba uprawniona jest dzieckiem, należy przedstawić rachunki za jego utrzymanie, naukę, zajęcia dodatkowe, leczenie, a także inne koszty związane z jego wychowaniem. Im bardziej szczegółowe i udokumentowane będą te wydatki, tym łatwiej sądowi będzie ocenić zasadność żądanej kwoty alimentów.
Równie istotne jest przedstawienie dowodów dotyczących sytuacji materialnej i możliwości zarobkowych strony zobowiązanej do płacenia alimentów. Choć wnioskodawca może nie mieć pełnego dostępu do dokumentów finansowych drugiej strony, powinien starać się zebrać jak najwięcej informacji. Mogą to być na przykład informacje o jej zatrudnieniu, wysokości zarobków, posiadanych nieruchomościach, samochodach czy innych aktywach. W przypadku braku współpracy ze strony pozwanego, sąd może zwrócić się do odpowiednich instytucji, na przykład do pracodawcy, urzędu skarbowego czy banku, o udzielenie informacji o jego sytuacji finansowej. Należy pamiętać, że sąd ma prawo wezwać stronę pozwaną do przedstawienia dokumentów finansowych, a odmowa ich przedstawienia może mieć negatywne konsekwencje dla tej strony.
- Pozew o zasądzenie alimentów wraz z uzasadnieniem i żądaniem.
- Odpis aktu urodzenia dziecka lub odpisu aktu małżeństwa.
- Zaświadczenia o dochodach wnioskodawcy i jego gospodarstwa domowego.
- Wyciągi z kont bankowych potwierdzające wysokość dochodów i wydatków.
- Faktury, rachunki i inne dokumenty potwierdzające poniesione koszty utrzymania, edukacji, leczenia.
- Informacje o sytuacji materialnej i zarobkowej strony pozwanej, jeśli są dostępne.
- Dokumentacja medyczna potwierdzająca stan zdrowia, jeśli ma on wpływ na potrzeby.
- Dowody dotyczące kosztów związanych z dziećmi, takie jak opłaty za przedszkole, szkołę, zajęcia dodatkowe.
Jakie są konsekwencje braku płacenia zasądzonych alimentów przez zobowiązanego
Niewywiązywanie się z obowiązku płacenia alimentów, mimo prawomocnego orzeczenia sądu, wiąże się z szeregiem poważnych konsekwencji prawnych i finansowych dla osoby zobowiązanej. Pierwszym i najbardziej oczywistym skutkiem jest narastanie zaległości alimentacyjnych. Sądowa decyzja o zasądzeniu alimentów stanowi tytuł wykonawczy, który umożliwia prowadzenie postępowania egzekucyjnego przez komornika sądowego. Komornik, na wniosek uprawnionego do alimentów, może podjąć szereg działań mających na celu ściągnięcie należności, w tym zajęcie wynagrodzenia za pracę, rachunków bankowych, nieruchomości czy innych składników majątku dłużnika.
Jeśli egzekucja komornicza okaże się nieskuteczna, osoba uprawniona do alimentów może skorzystać z pomocy Funduszu Alimentacyjnego. Fundusz Alimentacyjny wypłaca świadczenia pieniężne osobie uprawnionej w sytuacji, gdy egzekucja alimentów od zobowiązanego okaże się bezskuteczna. Następnie Fundusz Alimentacyjny przejmuje prawo do dochodzenia tych należności od dłużnika alimentacyjnego. Warto podkreślić, że korzystanie z pomocy Funduszu nie zwalnia dłużnika z obowiązku spłaty zaległych alimentów, a dodatkowo może wiązać się z kosztami postępowania egzekucyjnego.
Ponadto, uporczywe uchylanie się od obowiązku płacenia alimentów może prowadzić do odpowiedzialności karnej. Zgodnie z przepisami Kodeksu karnego, kto uchyla się od wykonania obowiązku alimentacyjnego określonego w tytule wykonawczym, orzeczeniem sądowym, ugodą zawartą przed mediatorem lub organem, narażając osobę uprawnioną na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. W przypadku długotrwałego uchylania się od obowiązku, sankcje te mogą być jeszcze surowsze. Sąd może również zarządzić przymusowe doprowadzenie dłużnika na rozprawę, a w skrajnych przypadkach, zastosować środki zapobiegawcze, takie jak tymczasowe aresztowanie.
- Prowadzenie postępowania egzekucyjnego przez komornika sądowego.
- Zajęcie wynagrodzenia za pracę, rachunków bankowych oraz innych składników majątku dłużnika.
- Możliwość skorzystania z pomocy Funduszu Alimentacyjnego, który wypłaca świadczenia w przypadku bezskuteczności egzekucji.
- Utrata prawa jazdy w przypadku zaległości przekraczających trzy miesiące.
- Odpowiedzialność karna za uporczywe uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego, zagrożona grzywną, karą ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności.
- Wpis do rejestru dłużników, co może utrudnić uzyskanie kredytu lub pożyczki.
- Skutki społeczne, takie jak utrata zaufania i pogorszenie relacji rodzinnych.
Jakie są możliwości zmiany wysokości zasądzonych alimentów w przyszłości
Orzeczenie sądu o zasądzeniu alimentów nie jest ostateczne i niezmienne. Prawo przewiduje możliwość zmiany wysokości zasądzonych alimentów, zarówno w kierunku ich podwyższenia, jak i obniżenia. Podstawą do takiej zmiany jest istotna zmiana okoliczności, która miała wpływ na pierwotne ustalenie wysokości świadczenia. Najczęściej do takiej sytuacji dochodzi, gdy zmieni się sytuacja materialna jednej ze stron, czyli osoby zobowiązanej do płacenia alimentów lub osoby uprawnionej do ich otrzymywania. Sąd zawsze analizuje całokształt sytuacji, dążąc do zapewnienia sprawiedliwego podziału obciążeń.
Podwyższenie alimentów może nastąpić w sytuacji, gdy wzrosną usprawiedliwione potrzeby osoby uprawnionej, na przykład dziecka, które zaczyna uczęszczać do szkoły, potrzebuje dodatkowych zajęć edukacyjnych, rozwija nowe zainteresowania wymagające większych nakładów finansowych, lub jego stan zdrowia uległ pogorszeniu. Równie istotna jest sytuacja, gdy znacząco wzrosły możliwości zarobkowe osoby zobowiązanej do płacenia alimentów. Jeśli osoba ta uzyskała awans, rozpoczęła lepiej płatną pracę, lub zwiększyła swoje dochody z działalności gospodarczej, sąd może przychylić się do wniosku o podwyższenie alimentów, aby zapewnić dziecku lub byłemu małżonkowi odpowiedni poziom życia.
Z kolei obniżenie alimentów może nastąpić w sytuacji, gdy zmieniły się okoliczności wpływające na możliwości finansowe strony zobowiązanej. Na przykład, jeśli osoba ta straciła pracę, jej dochody uległy znacznemu zmniejszeniu, zachorowała i wymaga leczenia, lub pojawiły się inne, uzasadnione obciążenia finansowe, które uniemożliwiają jej płacenie dotychczasowej kwoty alimentów. Sąd zbada, czy te zmiany są trwałe i czy faktycznie wpływają na zdolność do płacenia alimentów. Ważne jest, aby pamiętać, że zmiana okoliczności musi być istotna i uzasadniona, aby sąd mógł rozpatrzyć wniosek o zmianę wysokości alimentów. W obu przypadkach – podwyższenia i obniżenia – konieczne jest złożenie odpowiedniego wniosku do sądu i przedstawienie dowodów potwierdzających zmianę okoliczności.
- Istotna zmiana usprawiedliwionych potrzeb osoby uprawnionej do alimentów.
- Znaczący wzrost możliwości zarobkowych i dochodów strony zobowiązanej do płacenia alimentów.
- Utrata pracy lub znaczące zmniejszenie dochodów przez stronę zobowiązaną.
- Pogorszenie stanu zdrowia strony zobowiązanej, wymagające poniesienia znacznych kosztów leczenia.
- Pojawienie się innych, uzasadnionych obciążeń finansowych po stronie zobowiązanej.
- Zmiana sytuacji życiowej, np. ponowne zawarcie związku małżeńskiego przez osobę uprawnioną do alimentów.
- Wystąpienie okoliczności, które w pierwotnym orzeczeniu nie były brane pod uwagę.
Jak sąd zasądza alimenty w sprawach o rozwód lub separację
W przypadku spraw o rozwód lub separację, kwestia alimentów jest niemal zawsze nieodłącznym elementem postępowania sądowego. Sąd, orzekając o rozwodzie lub separacji, ma obowiązek rozstrzygnąć również o obowiązku alimentacyjnym. W pierwszej kolejności, sąd analizuje obowiązek alimentacyjny rodziców względem małoletnich dzieci. Jest to priorytet, mający na celu zapewnienie dzieciom stabilności finansowej i zaspokojenie ich potrzeb w trudnym okresie rozstania rodziców. Wysokość alimentów na dzieci jest ustalana na podstawie tych samych kryteriów, o których była mowa wcześniej: możliwości finansowe rodziców oraz usprawiedliwione potrzeby dzieci.
Sąd rozpatruje również możliwość zasądzenia alimentów na rzecz jednego z małżonków, jeśli drugi małżonek zostanie uznany za winnego rozkładu pożycia małżeńskiego. W takim przypadku, małżonek niewinny, który znajduje się w niedostatku, może domagać się od małżonka winnego alimentów, które zaspokoją jego usprawiedliwione potrzeby. Sąd oceni, czy stan niedostatku jest skutkiem wyłącznej winy drugiego małżonka i czy zasądzenie alimentów jest uzasadnione w danej sytuacji. Należy pamiętać, że nawet w przypadku orzeczenia o winie jednego z małżonków, prawo do alimentów nie jest automatyczne i wymaga udowodnienia wystąpienia przesłanek wskazanych w przepisach.
Jeśli natomiast sąd uzna, że oboje małżonkowie ponoszą równą odpowiedzialność za rozkład pożycia, lub orzeka separację, możliwość zasądzenia alimentów na rzecz jednego z małżonków jest ograniczona. W takich sytuacjach, sąd może zasądzić alimenty tylko wtedy, gdy jeden z małżonków znajduje się w niedostatku, a jednocześnie zasądzenie alimentów nie byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Kluczowe jest tutaj wykazanie, że sytuacja finansowa jednego z małżonków jest na tyle trudna, że nie jest on w stanie samodzielnie zaspokoić swoich podstawowych potrzeb. Sąd zawsze stara się znaleźć rozwiązanie, które będzie sprawiedliwe i uwzględni dobro wszystkich stron, w szczególności dzieci.
- Obowiązek alimentacyjny rodziców wobec małoletnich dzieci jest zawsze rozstrzygany w sprawach o rozwód i separację.
- Sąd ustala wysokość alimentów na dzieci na podstawie możliwości finansowych rodziców i potrzeb dzieci.
- Małżonek niewinny może domagać się alimentów od małżonka winnego rozkładu pożycia, jeśli znajduje się w niedostatku.
- W przypadku orzeczenia o wspólnej winie lub separacji, alimenty na rzecz małżonka są zasądzane tylko w wyjątkowych sytuacjach, gdy występuje niedostatek.
- Sąd ocenia, czy stan niedostatku jest skutkiem wyłącznej winy drugiego małżonka lub czy zasądzenie alimentów nie jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.
- Wysokość alimentów na rzecz małżonka jest ustalana indywidualnie, w zależności od jego potrzeb i możliwości finansowych.
- Orzeczenie o alimentach w sprawach o rozwód lub separację może zostać zmienione w przyszłości, jeśli ulegną zmianie okoliczności.
Jak wygląda postępowanie egzekucyjne w przypadku braku płatności alimentów
Gdy osoba zobowiązana do płacenia alimentów nie wywiązuje się z tego obowiązku pomimo prawomocnego orzeczenia sądu, rozpoczyna się etap postępowania egzekucyjnego. Jest to proces, który ma na celu przymusowe ściągnięcie należności alimentacyjnych od dłużnika. Pierwszym krokiem jest złożenie przez uprawnionego do alimentów (lub jego przedstawiciela ustawowego) wniosku o wszczęcie egzekucji do komornika sądowego, właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dłużnika lub miejsce położenia jego majątku. Do wniosku należy dołączyć tytuł wykonawczy, czyli odpis prawomocnego orzeczenia sądu o zasądzeniu alimentów, zaopatrzonego w klauzulę wykonalności.
Komornik sądowy, po otrzymaniu wniosku, wszczyna postępowanie egzekucyjne. Następnie wysyła do dłużnika wezwanie do zapłaty zaległych alimentów w określonym terminie. Jeśli dłużnik nadal nie spełnia swojego obowiązku, komornik może podjąć szereg działań mających na celu zaspokojenie roszczenia. Najczęściej stosowanymi metodami egzekucji są: zajęcie wynagrodzenia za pracę, gdzie komornik zwraca się do pracodawcy dłużnika z poleceniem potrącania określonej części wynagrodzenia i przekazywania jej na poczet długu alimentacyjnego. Inne metody obejmują zajęcie rachunków bankowych, w tym rachunków oszczędnościowych, bieżących czy lokat.
Komornik może również zająć inne składniki majątku dłużnika, takie jak nieruchomości, ruchomości (samochody, wartościowe przedmioty), a także prawa majątkowe. W przypadku braku środków na rachunkach bankowych czy wynagrodzeniu, komornik może wszcząć postępowanie dotyczące sprzedaży zajętego majątku. Warto zaznaczyć, że istnieją pewne ograniczenia dotyczące wysokości potrąceń z wynagrodzenia za pracę i innych dochodów, które mają na celu zapewnienie dłużnikowi środków niezbędnych do życia. Jeśli egzekucja komornicza okaże się bezskuteczna, czyli komornik nie jest w stanie ściągnąć całej należności, osoba uprawniona może zwrócić się o pomoc do Funduszu Alimentacyjnego, który czasowo przejmuje obowiązek wypłaty świadczeń.
- Złożenie wniosku o wszczęcie egzekucji do komornika sądowego.
- Dołączenie do wniosku tytułu wykonawczego z klauzulą wykonalności.
- Wysłanie przez komornika wezwania do zapłaty zaległych alimentów.
- Zajęcie wynagrodzenia za pracę dłużnika.
- Zajęcie rachunków bankowych i innych środków finansowych dłużnika.
- Zajęcie nieruchomości, ruchomości i praw majątkowych dłużnika.
- Możliwość sprzedaży zajętego majątku w celu zaspokojenia roszczenia.
- W przypadku bezskuteczności egzekucji, możliwość skorzystania z pomocy Funduszu Alimentacyjnego.
Kiedy sąd może odmówić zasądzenia alimentów na rzecz dziecka lub małżonka
Choć obowiązek alimentacyjny, szczególnie wobec dzieci, jest fundamentalny, istnieją pewne wyjątkowe sytuacje, w których sąd może odmówić zasądzenia alimentów lub ograniczyć ich wysokość. Jednym z takich przypadków jest sytuacja, gdy osoba domagająca się alimentów, pomimo posiadania zdolności do pracy, celowo uchyla się od jej podjęcia lub ją ogranicza, a zasądzenie alimentów byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Sąd ocenia, czy taka postawa nie jest próbą wyłudzenia świadczeń lub wykorzystania systemu prawnego do uzyskania nienależnych korzyści. Analiza ta jest szczególnie ważna w kontekście alimentów między małżonkami.
W przypadku alimentów na rzecz dziecka, sąd nie odmówi ich zasądzenia, chyba że doszłoby do rażącego naruszenia praw rodzicielskich przez rodzica sprawującego opiekę, co skutkowałoby pozbawieniem go praw rodzicielskich. Wówczas, choć nadal istnieje obowiązek alimentacyjny drugiego rodzica, struktura prawna i faktyczna może wpływać na sposób jego realizacji. Bardziej złożone są sytuacje dotyczące alimentów między małżonkami. Sąd może odmówić zasądzenia alimentów, jeśli osoba domagająca się ich jest uznawana za wyłącznie winną rozkładu pożycia małżeńskiego, a jednocześnie zasądzenie alimentów byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Oznacza to, że sąd analizuje nie tylko sytuację materialną, ale również moralną i etyczną aspekt sprawy.
Kolejnym powodem, dla którego sąd może odmówić zasądzenia alimentów, jest brak wykazania przez osobę uprawnioną jej usprawiedliwionych potrzeb. Jeśli wnioskodawca nie jest w stanie udowodnić, jakie konkretnie wydatki są niezbędne do jego utrzymania i rozwoju, sąd może uznać żądanie za nieuzasadnione. Podobnie, jeśli osoba domagająca się alimentów posiada wystarczające własne środki lub możliwości zarobkowe, aby zaspokoić swoje potrzeby, sąd może uznać, że alimenty nie są konieczne. Sąd zawsze dokonuje kompleksowej oceny wszystkich okoliczności, biorąc pod uwagę dobro osoby uprawnionej, możliwości finansowe zobowiązanego oraz zasady słuszności i sprawiedliwości społecznej.
- Gdy osoba uprawniona do alimentów posiada wystarczające własne środki lub możliwości zarobkowe do zaspokojenia swoich potrzeb.
- Gdy osoba domagająca się alimentów celowo uchyla się od podjęcia pracy lub ją ogranicza, a zasądzenie alimentów byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.
- W przypadku alimentów między małżonkami, gdy osoba domagająca się alimentów jest uznawana za wyłącznie winną rozkładu pożycia, a zasądzenie alimentów byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.
- Brak wykazania przez osobę uprawnioną jej usprawiedliwionych potrzeb.
- Gdy obowiązek alimentacyjny byłby sprzeczny z zasadami współżycia społecznego.
- W przypadku rażącego naruszenia praw rodzicielskich przez rodzica sprawującego opiekę, które skutkowałoby pozbawieniem go praw rodzicielskich (choć obowiązek drugiego rodzica nadal istnieje).
